Ο Ποσειδώνας είναι ο 8ος πλανήτης του Ηλιακού μας συστήματος και ο μικρότερος από τους γίγαντες αερίων.

Η ανακάλυψη του οφείλεται στην ανακάλυψη του Ουρανού. Οι επιστήμονες είχαν παρατηρήσει ότι η τροχιά του Ουρανού επηρεαζόνταν από  κάποιο άλλο σώμα και δεν ακολουθούσε τη προδιαγραμμένη τροχιά.  Έτσι αναπτύχθηκε η υποψία ότι ένα άλλο σώμα ήταν υπεύθυνο για αυτό.

Τον πλανήτη  τον είχε εντοπίσει και καταγράψει  και ο Γαλιλαίος το 1612 και το 1613, όμως θεώρησε ότι πρόκειται για σταθερό άστρο. Το 1821 ο Alexis Bouvard στους αστρονομικόυς πίνακες με την τροχιά του Ουρανού που δημοσιεύει, παρατηρεί ότι στη τροχιά του υπάρχει παρέκκλιση κάτι που γεννά την υποψία για την ύπαρξη ενός άλλου Ουράνιο σώματος.

Στα μέσα του 19ου αιώνα οι μαθηματικοί  John Couch Adams και Urbain Le Verrier, δουλεύοντας ξεχωριστά, προσπαθούσαν να υπολογίσουν τη θέση του νέου αυτού πλανήτη χωρίς να μπορούν να πείσουν άλλους αστρονόμους ότι η μέθοδός τους ήταν ορθή. Τελικώς στις 23 Σεπτεμβρίου του  1846 οι αστρονόμοι  Johan Gottfried Galle και Heinrich d’ Arrest βρήκαν τον πλανήτη σε απόσταση μικρότερη από μία μοίρα από αυτή που είχαν προβλέψει  οι Adams και Verrier στους οποίους τελικά  αποδώθηκαν τα εύσημα για την ανακάλυψη του νέου πλανήτη. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι ο πλανήτης Ποσειδώνας είναι ο πρώτος πλανήτης που ανακαλύφθηκε μέσω μαθηματικών υπολογισμών.

Ο Ποσειδώνας,  με μέση διάμετρο 24.622 km, βρίσκεται σε μέση απόσταση 4.498.396.441 km (3,0069923 x 10^1  AU) από τον Ήλιο  με περιήλιο 4.459.753.056 km(2,981 x 10^1AU) και αφήλιο 4.537.039.826 km (3,033 x 10^1 AU). Για μία πλήρη περιστροφή γύρω από τον εαυτό του χρειάζεται 16,11 ώρες ενώ για μία πλήρη περιστροφή γύρω από τον Ήλιο χρειάζεται περίπου 165 χρόνια με κλίση 1,77 μοίρες ως πρός την εκλειπτική. Η κλίση του άξονα περιστροφής του είναι 28,32 μοίρες και κινείται με ορθή φορά (φορά αντίθετη από αυτή των δεικτών του ρολογιού) γύρω από τον Ήλιο.

Ο πυρήνας του πλανήτη είναι βραχώδης και περιβάλεται από ένα παγωμένο μανδύα που περιέχει ιονισμένο νερό, αμμωνία και μεθάνιο σε ρευστή κατάσταση. Η ατμοσφαιρά του αποτελείται κυρίως από υδρογόνο, μεθάνιο και ήλιο. Στο μεθάνιο οφείλεται κυρίως και το κυανό χρώμα του πλανήτη.  Στην επιφάνεια του πλανήτη φυσούν άνεμοι με τα χύτητα 2.100 χλμ. την ώρα και είναι οι ταχύτεροι από κάθε άλλο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος.

___________

Η αποστολή του Voyager 2 φωτογράφησε μία λευκή ζώνη από νέφη και  τη  “μεγάλη σκοτεινή κηλίδα”. Η Μεγάλη σκοτεινή κηλίδα το 1994 εξαφανίστηκε και σύντομα πήρε τη θέση της μία άλλη παρόμοια αλλά βορειότερα.

 

________  

Τη “Μεγάλη σκοτεινή κυλίδα ” συνοδεύουν λευκά σύννεφα τα οποία αλλάζουν γρήγορα και απότομα σχήμα. Νότια της Μεγάλης σκοτεινής κηλίδας βρίσκεται  ένα λευκό νέφος το οποίο οι επιστήμονες ονόμασαν  “scooter”.

________________________________Λευκή Ζώνη από Νέφη

________Μεγάλη σκοτεινή κηλίδα, scooter  και τη  σκοτεινή κηλίδα 2 ή μικρή σκοτεινή κηλίδα.

 

 

___________________________________ΟΙ ΔΑΚΤΥΛΙΟΙ

Ο Ποσειδώνας έχει και αυτός δαχτύλιους μόνο που δεν είναι τόσο εντυπωσιακοί σαν αυτούς του Κρόνου ενώ είναι και εξαιρετικά ασταθείς με αποτέλεσμα να υπάρχει η πιθανότητα σε μερικές  εκατοντάδες  χρόνια κάποιοι από αυτούς ή και όλοι να έχουν διαλυθεί. Τα υλικά που αποτελούν τους δαχτυλίους είναι παγωμένο μεθάνιο και σωματίδια σκόνης που προέρχονται από θραύσματα συγκρούσεων.

Οι πιο γνωστοί δαχτύλιοι είναι οι: Galle σε απόσταση 42.000 χλμ από το κέντρο του πλανήτη,ο  Leverrier σε απόσταση 53.000χλμ., ο Lassell σε απόσταση 57.000χλμ., ο Arago σε απόσταση 57.600χλμ.και ο Adams σε απόσταση 63.000χλμ. Ο εξωτερικός δαχτύλιος ο Adams περιέχει  τρία τόξα, την Ελευθερία  την Ισότητα και την Αδελφότητα.

 

_________________________________ΟΙ ΔΟΡΥΦΟΡΟΙ

Ο Ποσειδώνας έχει 13 γνωστούς δορυφόρους :

1. Triton (Τρίτωνας)
2. Nereid (Νηρηίδα)
3. Naiad (Ναϊάδα)
4. Thalassa (Θάλασσα)
5. Despina (Δέσποινα)
6. Galatea (Γαλάτεια)
7. Larissa (Λάρισσα)
8. Proteus (Πρωτέας)
9. Halimede (Αλιμήδη)
10. Psamathe (Ψαμάθη)
11. Sao (Σαώ)
12. Laomedeia (Λαομέδεια)
13. Neso (Νησώ)

 

Ο Τρίτων ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Λάσελ (William Lassell) στις 10 Οκτωβρίου 1846 από το 24 ιντσών κατοπτρικό τηλεσκόπιο του. Η ανακάλυψη του Τρίτωνα έγινε μόλις 17 ημέρες μετά την ανακάλυψη του πλανήτη Ποσειδώνα. Είναι ο μεγαλύτερος από τους δορυφόρους του πλανήτη και ο έβδομος μεγαλύτερος δορυφόρος του ηλιακού συστήματος. Είναι ο  μοναδικός δορυφόρος που η περιστροφή του έχει αντίθετη φορά από την περιστροφή του Ποσειδώνα και είναι ο μοναδικός που έχει σφαιρικό σχήμα.

Οι Επιστήμονες πιστεύουν ότι ο Τρίτων προέρχεται από τη  Ζώνη Kuiper (Κάιπερ), αφού έχει αρκετά κοινά χαρακτηριστικά με τον πλανήτη νάνο Πλούτωνα, που αιχμαλωτίστηκε από τη βαρύτητα του Ποσειδώνα εκατομμύρια χρόνια πρίν.

 

 

 

________________________ ___ΠΗΓΕΣ

Βιβλιογραφία

Αστρονομία – Fred Watson

Ιστοσελίδες

NASA

HUbble Site

Βικιπαίδεια

YouTube

Copyright © by Konstantinos Rammos 2009-2011 | Όροι Χρήσης

Πίσω στα άρθρα

 

Tweet